De berichten rond het weer waren goed. Het zou zonnig worden en lekker warm. Dus we hadden er helemaal zin in om in Nesselande ons goede resultaat van de week ervoor minstens te evenaren.
We hoefden pas de tweede ronde te spelen, dus we konden eerst nog even rustig tellend kijken naar hoe de andere teams het zwaar hadden. Zwaar? Ja, 's ochtends om 9 uur was het al pittig sporten in de zon. Dus dat beloofde wat.
We begonnen tegen het team Linde Frolke/Kayleigh Kef. Een jong team van BeachTeam Holland. Tijdens de wintertrainingen had Pia nog samen getraind met Kayleigh, en daar had ze een goeie indruk achter gelaten, dus besloten we om vooral Linde op te zoeken. En dat werkte in de eerste set. De service liep goed en het was moeilijk voor Linde om steeds weer de punten te moeten maken, waardoor wij een mooie voorsprong kregen. Richting het eind van de set was het bij ons ook even wat slordiger, slopen er wat passfouten in het spel, wat sets die te scherp of te ver van het net lagen. Maar we herstelden ons snel genoeg om de set binnen te halen.
In de tweede set gingen we door op onze tactiek, maar Linde kwam in haar spel. Ze wist haar lengte goed te gebruiken en de ballen makkelijk over ons blok heen te leggen. Dat zorgde ervoor dat wij op een achterstand kwamen. We kwamen nog wel een heel eind bij, maar helaas net niet genoeg om de tweede set te pakken.
Dus er kwam een beslissende 3e set. Daarin gingen Kayleigh en Linde door met wat ze in de tweede set waren begonnen: Marlies opzoeken met de service. Dit zorgde voor wat passfouten bij Marlies en minder scorende ballen in de aanval, waardoor we gelijk weer op achterstand stonden. Ook dit keer wisten we weer bij te komen. En ook dit keer was het net te laat om de set te pakken. Uiteindelijk dus een 2-1 verlies.
Er was even een teleurgesteld gevoel omdat we de wedstrijd vooral zelf hadden weggegeven. Misschien hadden we eerder moeten omschakelen en Kayleigh moeten uitzoeken met de service, misschien hadden we nog wat meer moeten schuiven in de pass, ... Genoeg inspiratie om de volgende wedstrijd wel te pakken.
Die was tegen Ilona Lievaart/Robine Masselink. Een combinatie van een ervaren (Ilona) en een jonge speelster. Wederom was onze tactiek om een speelster op te zoeken, in dit geval Robine. Zolang we zelf maar niet te mooi wilden spelen en de bal vooral op de juiste plekken plaatsten, ging dat goed. Marlies had in het begin van de set nog wat moeite met de service van de tegenpartij, maar dat was al snel onder controle. En met degelijk spel leidde dit tot winst in de eerste set.
Met een positief gevoel gingen we de tweede set in. Als we op dezelfde voet verder zouden gaan dan moest het wel goed komen. Daar dacht de tegenstander alleen anders over. De tactiek was net als in de eerste wedstrijd: alles op Marlies. En ook nu werkte het. Dit keer ging de pass wel goed, maar kwamen er wat fouten in het afmaken van de ballen. Het was voornamelijk iets teveel willen en ballen net uitslaan. Doordat Pia wat tweede ballen scoorde en zoveel mogelijk probeerde op te schuiven in de pass zodat Marlies wat lucht kreeg, kwam het goede gevoel weer terug. We kwamen mooi bij. Met maar een punt verschil wist de tegenpartij toch hun setpoint te scoren en de tweede set te winnen.
En dus weer een derde set. Met de warmte die dag (we hadden door het tellen nog geen schaduw gezien) was het conditioneel zwaar. En dat ging Marlies opbreken. Jammer genoeg was dat ook aan haar te zien. Dus Ilona en Robine bleven lekker doorgaan met haar opzoeken. Met ups en downs en Pia als backup bleven we tot het eind van de set bij. Ook de tegenpartij had inmiddels de moeheid in de benen, dus er was nog alle kans om de wedstrijd te winnen. Zij hielden het alleen nog net wat langer vol. En dus weer een 2-1 verlies.
De teleurstelling van de tweede wedstrijd was behoorlijk groot. We hadden onszelf vooral veel te moeilijk gemaakt, waardoor de conditie de doorslag ging geven. Gelukkig was er nog een laatste wedstrijd (om plek 7/8) waarmee de dag nog goed konden afsluiten.
We speelden tegen Nanda Puijter/ Aletta Wilbrink. Wederom een team met jonge speelsters. En dat betekent zelf geen fouten maken, en wachten tot zij dat doen. Maar het betekent blijkbaar ook dat zij de dag fitter doorkomen dan wij. Het was nu bij ons allebei op. We probeerden zoveel mogelijk snelle punten te scoren met een moeilijke service, zodat er zo min mogelijk rally's kwamen. En dat ging in eerste instantie nog wel goed. Maar uiteindelijk kwamen we toch te kort. We liepen vooral onszelf en elkaar in de weg. De wedstrijd ging met 2-0 verloren en we werden laatste.
Het was zeker na het toernooi in Lemmer een onverwacht en teleurstellend resultaat. Het goede nieuws is dat we nog wel twee sets voor het Liliane Fonds hebben gewonnen. En in Budel gaan we gewoon weer opnieuw ons best doen volgend weekend.