Zoals in het verslag van vorig weekend te lezen was, was het toernooi in Nesselande niet helemaal een succes. We wilden dus graag iets goed maken dit weekend, en dat zouden we gaan doen in Budel. Naast het beachtoernooi werd daar ook het voor iedere volleyballer bekende grastoernooi gespeeld. Veel mensen en een leuke sfeer dus. Libanon-teamgenoten van Marlies hebben ons aangemoedigd, volledig onbekende voorbijgangers, en een bevriend beach-team Marjolein en Karlijn. En dat heeft geholpen.
De eerste wedstrijd begonnen we tegen Inge van den Outenaar/Gitta de Draaijer. Wederom een trainingsmaatje van Pia van afgelopen winter, dus van Inge wisten we een beetje waar ze goed in is. En omdat we van Gitta helemaal niets wisten, was onze tactiek om te proberen Inge onder druk te zetten en te zorgen dat ze de dingen waar ze goed in is niet kon uitvoeren. En dat lukte. Of in ieder geval lukte het om zelf rustig, beheerst en goed te spelen. En dat zorgde ervoor dat we de eerste set pakten. Ook in de tweede set liep het aan onze kant lekker. Wat we wilden doen gebeurde ook. De tactiek van Inge op zoeken was niet echt duidelijk meer aanwezig, maar het voelde ook een beetje alsof het niet zoveel uit maakte. We zaten in een 'flow' en pakten ook de tweede set. In ieder geval geen laatste plaats, dus de revanche op Nesselande was gepakt.
Met het winnen van de eerste wedstrijd is het vaak wel zo dat je de tweede wedstrijd een goed moeilijke tegenstander krijgt. En in ons geval was dat het team Nicole van der Mark/Quirine Oosterveld. Een goeie combinatie van een sterke blokkeerster, Quirine, en een supersnelle verdedigster, Nicole. Doordat we teveel bezig waren met het de tegenstander heel moeilijk willen maken, lieten we ons overdonderen door hun niveau. In plaats van te vertrouwen op ons eigen niveau, zoals we dat in de eerste wedstrijd wel deden, wilden we teveel. Daardoor vielen ballen net buiten de lijn in plaats van erop, gingen er veel services fout en was de pass wisselvallig. Nicole en Quirine zochten Pia veel op met hun service, waardoor weer de druk op een speelster kwam te liggen, en het heel moeilijk is om dat om te zetten. De eerste set ging dan ook met vrij dikke cijfers naar Nicole en Quirine. De tweede set ging het bij ons gelukkig wel wat beter, maar nog steeds waren we teveel aan het bedenken hoe we de tegenstander konden ontregelen in plaats van eerst gewoon te doen waar we goed in zijn. En daarmee ging ook de tweede set verloren.
Maar dan is er nog de herkansing, de wedstrijd om naar de halve finale door te mogen. Die speelden we tegen Rachel van de Pol/Lotte Swart. Een team van twee wat kleinere, maar hele handige speelsters. Zoals in elke wedstrijd spraken we af wie we in eerste instantie met de service zouden gaan opzoeken, en dit keer was Rachel 'de pineut'. En op zich ging dat goed. De druk was hoog genoeg om het de tegenstander met de service moeilijk te maken en zo wat bonuspunten te pakken. Maar helaas was dat andersom ook zo. Dus de punten die we wisten te maken met serveren en verdedigen gaven we weer weg met minder goed passen en niet doordrukken in de aanval. De eerste set verloren we dan ook. We waren er nog lang niet klaar mee, dus we moesten die tweede set gaan pakken om door te mogen in het toernooi. Met vernieuwde inspiratie gingen we er vol voor, wat zorgde voor een dikke voorsprong in het begin van de set. De pass was rustig en goed, waardoor de set mooi scherp op het net gegeven kon worden en de bal hard kon worden afgemaakt. Ook de korte ballen van Rachel, waar Marlies in de eerste set nog even moeite mee had in de verdediging, kregen we nu te pakken. Ondanks het lekkere ritme waar we in zaten lieten we de tegenstander toch nog even terug komen in hun spel. We hebben de tweede set wel gewonnen, maar de voorsprong was niet meer zo heel groot. In de beslissende derde set moesten we dus weer even terug naar de overtuiging uit het begin van de tweede set. Dat lukte ook. Maar Rachel en Lotte bleven goed bij. Uiteindelijk wisten we aan het eind van de set net het verschil te maken en de wedstrijd te winnen. Het was een hele leuke wedstrijd met voor ons een heel leuk resultaat.
De halve finale stond vervolgens op het programma, tegen Ingerlise Kooijman/Mila Michel. Waarschijnlijk wel het beste en meest ervaren team dat dit weekend mee deed. Met de ervaring van de tweede wedstrijd hadden we besloten dat we niet teveel tegen de tegenstander op zouden gaan kijken en ons laten overdonderen. Gewoon doen en maar zien waar we uitkomen. En dat was jammer genoeg niet ver. Onze service was veel te makkelijk waardoor we volledig door de tegenstander werden weggespeeld. En in de side-out konden we de gaten bij de tegenstander niet vinden of niet bereiken. De eerste set ging zo snel dat we de tien punten niet eens hebben gehaald. Dat wilden we ons in de tweede set niet nog een keer laten overkomen, dus ons doel werd die tien punten halen. En dat is precies gelukt, niet meer en niet minder. Het is goed gelukt om energie te sparen voor de troostfinale zullen we maar zeggen.
Helaas hebben we de troostfinale niet meer kunnen spelen. We zouden weer tegen het team moeten spelen waar we de dag tegen begonnen waren, Inge en Gitta, maar door de zware wedstrijden die zij die dag al hadden gehad moest het team helaas opgeven. Ze wilden heel graag revanche op ons nemen, maar die houden ze nog tegoed.
Alles bij elkaar was het een hele leuke en geslaagde dag. Met een mooie derde plek als resultaat.