Op vrijdagavond zijn we al naar Hattem gereden om daar bij de ouders van Willemijn te slapen. Het was even haasten maar de volgende ochtend zouden we er blij mee zijn dat we geen anderhalf uur in de auto moesten zitten. En blij waren we. Een heerlijk ontbijt met een vers croissantje, vers fruit en een eitje. Aan de voorbereiding kon het niet liggen.
Op het Heerderstrand was het zonnetje al lekker aan het schijnen en de locatie zag er super uit. We hadden er zin in en mochten dat gelijk laten zien in de eerste ronde wedstrijden. We speelden tegen Linde Frolke/Kayleigh Keff. Daar hadden we nog iets tegen goed te maken. In Nesselande hebben we na de eerste set de wedstrijd zelf weggegeven en dat zouden we niet nog een keer laten gebeuren natuurlijk. Jammer genoeg hadden Linde en Kayleigh een flinke vooruitgang gemaakt in de afgelopen twee weken, want ze speelden goed en vooral met weinig fouten. Dat konden we van onszelf niet zeggen. Als we goed passten dan liep het prima en scoorden we een mooie bal. Maar als de pass niet goed kwam lukte het niet om ons eigen spel te spelen. En dat laatste gebeurde vaker dan het eerste. Tel daar het te grote aantal foute services bij op en dan verlies je de wedstrijd met 2-0.
Het gevolg was vooral iets minder leuk, het betekende dat we de volgende wedstrijd moesten spelen tegen Willemijn van Enk/Margot Kouwenberg. Nooit leuk om tegen vrienden te spelen, want je wilt eigenlijk dat je allemaal wint. Maar goed, knop om en gaan, want we wilden natuurlijk wel door in het toernooi. Het was de eerste keer dat ze in de eerste divisie mee mocht doen en we hadden nog nooit tegen ze gespeeld. Daardoor hadden we niet echt een tactiek voor de wedstrijd wat betreft wie we eruit zouden zoeken met service enzo. Het doel was om dat te doen waar we goed in waren en zo eerst het goede gevoel weer terug te krijgen. Dat lukte. Het liep aan onze kant lekker met weinig risico en daardoor ook weinig fouten. Verdedigend pakte Pia veel en Marlies pakte zelfs een bal met een diagonale blokkering. Het was duidelijk dat het een goed idee is geweest om ons te gaan 'specialiseren', Pia voor het ballen duiken en Marlies voor het ballen dakken.
Door het winnen van de tweede wedstrijd zaten we nog steeds in de race voor de finales. Om de halve finale te bereiken zouden we het team Josine Verbeek/Rianne Koller moeten verslaan. Zij hadden net een zware wedstrijd gespeeld van drie spannende sets en moesten zonder ronde rust door. Dat moet in ons voordeel zijn dachten wij. Maar ook dit keer had de tegenstander een andere gedachte dan wij. Ze serveerden er flink op los en al snel keken we tegen een 8-punten-achterstand aan. We probeerden de draad wel op te pakken, door op te schuiven in de pass en af en toe te wisselen van positie, en aan het einde van de set lukte dat op zich ook wel. Maar het was veel te laat om er nog een winst in die set uit te halen. Dus dat moest in de tweede set gebeuren. Die begonnen we gelijk goed. We hadden de tegenstander eindelijk zelf een keer onder druk. We hadden grip op de pass waardoor we een goede aanval op konden bouwen. Vooral Pia heeft veel punten gescoord met afwisselend een hard geslagen bal door het midden, een kort shotje en nog veel meer leuke variaties. We waren weer helemaal terug. En dat was een heel goed teken, want volgens de statistieken wint vaak de winnaar van de tweede set ook de wedstrijd. Die statistieken houden alleen geen rekening met de service van Josine. Net als in de eerste set wist zij een punt of 8 achter elkaar bij ons in het zand te krijgen. En omdat de set maar tot de 15 gaat, is het dan snel klaar. Toch wel een behoorlijke teleurstelling nadat we zo mooi teruggevochten waren in de wedstrijd.
Het totale resultaat is hiermee uitgekomen op plek 5/6. Gezien het veld een mooie prestatie en we kijken ook terug op een hele leuke dag. Nog wat stabieler worden en dan wordt het nog mooier.