Helaas mochten we weer niet op het echte strand spelen, we mochten afreizen naar Lelystad. Het was wat lastig om de locatie te vinden, die nogal afgelegen in de haven lag, maar we waren nog net op tijd om te tellen. We hoefden zelf namelijk pas de tweede ronde te spelen.
En in die tweede ronde speelden we tegen Lisanne Adams/Sanne G. Keizer. Een nieuw team voor ons, al kenden we Sanne nog wel van vorige jaren. Met een nieuw team is het altijd lastig om een tactiek te bepalen, dus we gingen gewoon lekker ballen. Dat werkte. Alles leek te lukken. We serveerden met weinig fouten, we passten rustig en netjes, we legden de ballen mooi weg of sloegen ze hard in. De tegenstander wist ook wel wat mooie ballen bij ons op de grond te krijgen, maar zeker niet genoeg om het ons moeilijk te maken. Het was een dikke winst als begin van het toernooi.
De winst zorgde ervoor dat we de tweede wedstrijd moesten spelen tegen Nikki Aarts/Charlotte Heida. Twee meiden die we binnen en buiten het veld goed kennen. Bij het begin van de eerste set lukte het niet om het goede spel van de eerste wedstrijd door te zetten. We maakten zelf net teveel fouten en bleven tegen een achterstand aankijken. We bleven wel vechten en kwamen uiteindelijk aan het eind van de set ook langs zij. En een puntje voor. Op setpoint voor ons werd er fout geserveerd door de tegenstander. Een jammer einde van een leuke set, maar een grote opluchting voor ons. Dieseltjes als we zijn waren we inmiddels wel in de wedstrijd terug en wilden nu doorzetten. In de tweede set begonnen we gelijk goed. Onze service kreeg weer meer druk en dat zorgde ervoor dat we iets relaxter konden spelen. Het is tegen Nikki en Charlotte altijd moeilijk om de gaten te vinden omdat ze heel veel verdedigen. Maar het lukte in de tweede set goed om die gaten toch te vinden. En dat zorgde voor winst in de tweede wedstrijd.
Twee wedstrijden op rij winnen, dat betekent gelijk door naar de halve finales. En een lange tijd om te rusten voor de wedstrijd tegen Shirley Jarman/Elcke de Werne. Misschien een iets te lange tijd, want de eerste set zaten we er weer niet in. Bij Elcke is het heel moeilijk om te zien waar ze een bal gaat slaan of shotten. Daardoor wist ze veel punten te scoren met mooie ballen in de hoeken van het veld. Het lukte ons niet om de draad op te pakken. Aan het eind van de set liep het wel beter, maar toen was de achterstand al te groot. Op naar de tweede set dus. En daarin konden we ons eigen spel weer vinden. Nette passjes en wat scherpere setups zorgden ervoor dat we de ballen mooi over het blok weg konden leggen. Dat leverde ons veel punten op. Daarbij serveerden we ook goed en daardoor hadden we onze revanche voor de eerste set te pakken. We sleepten er een derde set uit. In die derde set waren we de flow van de tweede set weer even een beetje kwijt, maar gelukkig was er nog genoeg over om gelijk op te blijven gaan met de tegenstander. Van beide kanten werd er veel verdedigd en veel mooi aangevallen. Aan het eind van de set zorgde een service-serie van onze kant ervoor dat we de winst pakten. We hadden de finale gehaald!.
Het was al mooi om in de finale te staan, maar nu wilden we ook winnen van Fiona van Diepen/Sanne Werkhoven. Een paar weken terug hadden we al tegen ze gespeeld en toen wisten we hun spel goed te ontregelen. Door een goede service-druk konden zijn toen hun aanval niet doordrukken. Jammer genoeg ontbrak die service-druk bij ons nu in de eerste set. Een service-druk die Sanne en Fiona wel hadden. Vooral de diepe ballen op Marlies scoorden veelvuldig. We waren dan ook nogal snel klaar met de eerste set. Staan we in de finale, dan moeten we toch ook laten zien dat we er horen. Dus in de tweede set pakten we onze revanche. We kwamen goed uit de startblokken. Marlies had haar pass weer onder controle en wist mooie ballen diagonaal en vol rechtdoor te slaan. Pia verdedigde veel en wist ook de bal goed in te hakken en slim weg te leggen. Jammer genoeg kregen we toch nog even een dipje en was de service-druk nog steeds te laag, waardoor Fiona en Sanne een voorsprong van een punt of drie wisten te pakken. En die gaven ze niet meer weg. We waren blij dat we nog een hoop mooie dingen hebben laten zien, maar de tweede plek was het eindstation.
Het was een super dag waarop de dipjes alweer korter waren dan vorige week. Er zit progressie in. Wie weet wat dat nog gaat brengen.