Hoek van Holland

Het was een goeie dag voor onze vrienden. We mochten onverwachts meedoen in de eredivisie en dan is het pittig om sets te winnen. Dat is dan ook niet gelukt. Maar de blauwe en groene hesjes staan goed bij onze bikini.
3 juli 2010

Donderdagmiddag 1 juli, Marlies krijgt een mail van de organisatie: 'Jullie staan zaterdag in de eredivisie. Succes!'. Drie keer lezen, is het echt waar? Ja, het is echt waar. Dus gelijk een SMS naar Pia om te vragen of ze op zaterdag kan spelen in plaats van zondag. Binnen een minuut wordt Marlies gebeld, tuurlijk kan ze op zaterdag spelen. Is het toch gelukt om in de eredivisie te komen en hesjes te gaan krijgen. We stonden zelfs niet eens ongunstig geplaatst, we hadden geen idee hoe maar we stonden op de dertiende plek.

De dertiende plek hield in dat we om 9.00 uur mochten beginnen tegen Kadijk/Bloem. Een olympisch beachster en een jeugdig talent. Dat wordt dus gewoon gaan en kijken hoeveel punten we kunnen halen. Het gebeurt niet vaak maar dit keer zaten we gelijk in de wedstrijd. We waren scherp en probeerden alles te pakken. De ballen gingen alleen een stuk sneller dan we gewend zijn, dus we haalden niet zoveel. Met nog een flinke service-serie van Laura Bloem was het snel klaar in de eerste set. De tweede set gingen we de eerste paar punten leuk mee. Pia plaatste een tweede bal strak op de lijn, Marlies blokkeerde een bal, het leek echt even ergens op. Dit keer was het alleen Rebekka Kadijk die de service-serie maakte. Ze liet ons letterlijk alle hoeken van het veld zien. Zoals voorspeld hadden we geen schijn van kans, maar het was wel een super leuke ervaring.

De tweede wedstrijd moesten we tegen de nummer twaalf, Bons/Linstra. Een team waar we kansen tegen hebben als we zelf goed spelen. Dat lukte in de eerste set totaal niet. Marlies werd opgezocht met de service, en de pass liep lekker. Ook de sets kwamen mooi aan. Toch lukte het niet om te scoren. Deels door fouten, deels door te makkelijke ballen. Pia probeerde wat meer te pakken in de pass zodat zij de ballen kon scoren. We probeerden zoveel mogelijk op Simone Linstra te spelen. Het mocht alleen niet baten. Een dik verlies wat niet nodig was was het resultaat. We hadden natuurlijk geen zin om de halve finale van Ameland te herhalen, dus de tweede set gingen we met vernieuwde energie in. En dat leek er meer op. Marlies had haar lef in de aanval terug, Pia wist mooie tweede ballen te scoren, we gingen er helemaal voor om die derde set eruit te slepen. Helaas ging het op het eind mis. Een paar eigen fouten zorgden jammer genoeg toch voor verlies in de tweede set. En dat betekende dat we klaar waren met ons avontuur.

Al met al was het leuk om te zien waar we staan op een hoger niveau. De ballen gaan sneller en de aanval die in de eerste divisie scoort wordt in in de eredivisie gewoon verdedigd. Dat is wel even wennen. Het was in ieder geval mooi om te merken dat we best nog leuke dingen kunnen doen tegen goede teams. Het was een leuke ervaring.