Het is super leuk om met elkaar te spelen en aan een stabiel niveau te werken, maar het is ook weer een keer leuk om met onze oude partners te spelen. Daarom ging Pia in Vrouwenpolder met Rosanne Wester spelen, en Marlies met Marjolein Jansen. Allebei de teams waren geplaatst voor de eerste divisie. En in eerste instantie leek het erop dat we elkaar in de tweede ronde al tegen zouden kunnen komen. Maar er waren nog wat wijzigingen in de deelnemerslijst waardoor we allebei in 'een eigen helft' van het toernooi zaten. Met mooie wedstrijden tegen andere teams als resultaat. Op naar een finale met ons allebei?
Marjolein en Marlies
Marlies en Marjolein mochten op zaterdag in de tweede ronde beginnen tegen Samantha Maedor\Nora Schueler. Het was al drie jaar geleden dat ze samen hadden gespeeld (op wat potjes buiten de toernooien door na) dus het was vooral zonder verwachtingen het diepe inspringen. Marlies zou gaan blokkeren en Marjolein verdedigen, en dat ging eigenlijk gelijk heel soepel. Het was snel duidelijk wie welke ballen pakte en er waren weinig tot geen 'communicatie-foutjes'. De pass was netjes waardoor we sets konden geven zoals de ander ze het liefst wil hebben om vervolgens de ballen te scoren. Doordat er redelijk wat wind stond konden we daar goed gebruik van maken met de service. Vooral Marlies heeft daardoor flinke series gemaakt. Als het even wat minder ging was dat geen probleem, we hadden de ruimte om het weer op te pakken. Alles bij elkaar speelden we heel ontspannen en konden we de wedstrijd redelijk eenvoudig winnen.
Dat betekende dat we de volgende wedstrijd moesten spelen tegen Verin Boer\Mieke Thielen. Een team met twee kleinere speelsters die helemaal niet blokkeerden. Dan zou je denken: de sets lekker scherp op het net en de ballen inrossen. Maar dat liep anders. De ballen die bij teams met een blokkering scoren, scoorden nu ineens niet. We moesten iets anders zien te vinden dan we gewend waren, maar dat lukte niet. De setjes lagen minder lekker dan in de eerste wedstrijd en ook de service-druk was veel lager. Dat zorgde ervoor dat we niet in ons spel kwamen en het heft niet in eigen handen konden nemen. Marjolein wist op een gegeven moment wel heel mooi de scherpe diagonale bal van de tegenstander eruit te lopen waardoor ook zij moesten gaan veranderen van spel. Jammer genoeg was dat te laat en verloren we de wedstrijd.
En dan is er de derde wedstrijd die bepaalt of je door mag naar de volgende dag. Die wedstrijd speelden we tegen Maaike Ghijsels\Jory Janssen. Voor Marjolein een bekend team, en dan vooral bekend om de onverwachte ballen. De eerste, de tweede of de derde, elke bal kan over het net komen. En dat is altijd lastig spelen. Doordat we heel geconcentreerd en netjes speelden wisten we er goed mee om te gaan. We pakten veel in de verdediging en maakten zelf mooie punten. Dit keer was het Marjolein die met een super-service veel series wist te maken en dat leverde ons de winst op.
De volgende dag moesten we om half tien aantreden tegen Kelly Bolink\Naomi van de Wijngaard. Twee meiden waarmee Marlies in Werkendam getraind heeft. We begonnen erg sterk aan de wedstrijd. De service maakte het de tegenstander moeilijk om te passen en te scoren, terwijl we zelf een hele goede pass hadden waardoor de sets ook weer mooi aan het net kwamen. Het liep als een trein. We wisten dat we ze onder druk moesten houden, want als ze in hun spel komen wordt het lastig. Jammer genoeg lukte dat in de tweede set niet meer. Naomi wist met haar hele goed strakke service een flinke voorsprong te creeeren. En als we de bal goed wisten te passen, dan was Kelly zo snel in de verdediging dat het heel moeilijk was om een punt te scoren. We wisten in het begin nog wel steeds wat terug te komen, maar verder in de set werd het gat steeds groter. Dus het werd een derde set. We moesten zorgen dat het lef weer terugkwam. Niet het voorzichtige van de tweede set maar de overtuiging van de eerste set. Dat lukte maar bij vlagen, waardoor we helaas ook de derde set verloren.
Uiteindelijk zijn we op plek 7-8 uitgekomen, een super mooi resultaat. Met een leuke wedstrijden was het een geslaagde reunie.
Rosanne en Pia
In het weekend van Vrouwenpolder hebben Marlies en ik voor een keer niet samen gespeeld. We speelden beide met onze oude beachpartners: Marlies met Marjolein en ik met Rosanne. Ik ben ooit begonnen met beachen met Rosanne en we hebben zo’n 5 jaar samen gespeeld.
Het weekend begon vroeg voor ons want we moesten om 9.00 al beginnen tegen Alm en Willemijn. Alm was meteen onze lift vanuit Utrecht en om 6.30 stapten we bij haar in de auto: op naar Vrouwenpolder! Vanwege wegwerkzaamheden hadden we enige vertraging en om 8.50 kwamen we het strand op. Na een snelle warming-up begon de wedstrijd tegen Alm en Willem. Al snel bleek dat Rosanne en ik weer erg aan elkaar moesten wennen, het lukte ons niet om te scoren en we maakten veel eigen fouten. Alm en Willemijn begonnen wel scherp aan de wedstrijd en wonnen de wedstrijd vrij makkelijk met 2-0.
Na enige teleurstelling en een lange pauze begonnen we aan de volgende wedstrijd tegen 2 goede bekenden van ons: Elcke en Shirley. Dit beloofde een leuke wedstrijd te worden, want beide teams zijn erg verdedigend ingesteld en spelen een soortgelijk spelletje. Deze wedstrijd begonnen Rosanne en ik een stuk beter. Rosanne kon de ballen makkelijker scoren en het lukte mij steeds beter om onze tegenstander onder druk te zetten met mijn service. De hele eerste set gingen we gelijk op, maar helaas waren Shirley en Elcke aan het eind iets sterker en wonnen ze met 22-20. Ook de tweede set vertoonde een gelijk beeld. Rosanne en ik gooiden alles in de strijd om deze laatste kans te pakken, maar het mocht niet baten. De set ging verloren met 21-19. Hoewel we goed hadden gespeeld, was ook na deze wedstrijd wat teleurstelling want na 2 verloren wedstrijden in de 1ste divisie ben je in principe klaar.
Gelukkig mochten we toch nog een wedstrijd spelen voor de laatste of een na laatste plek tegen Nora en Samantha. Dit team had ook een teleurstellende dag ervaren, en we hoopten alle vier op nog een leuke en spannende laatste wedstrijd. En dat werd het! Mooie rallies, blokkeringen, onvoorspelbare reddingen en prachtige aanvallen maakte onze dag helemaal goed! En wat in de eerste 2 wedstrijden niet lukte, lukte nu wel en Rosanne en ik wonnen de wedstrijd met 2-0. Met dit overwinningsgevoel sloten we onze dag af en stopten we onze laatste energie in het aanmoedigen van Marjolein en Marlies.