Na twee toernooien niet met elkaar gespeeld te hebben was het weer wennen. Op woensdag hadden we al even samen gespeeld en toen merkten we dat we allebei de neiging hadden te gaan blokkeren. Maar al snel hadden we het vertrouwde spel weer teruggevonden en konden we lekker ballen.
Het was dit keer bijna een thuiswedstrijd voor Pia, dus na een soort van uitgeslapen te hebben konden we fris beginnen tegen Wieneke Stavenuiter\Anneline Stavenuiter. En tegen zo'n team moet je ook fris zijn omdat ze veel verdedigen en je niet zomaar je punt scoort. We begonnen gelijk goed. Ze hadden moeite met onze service waardoor ze weinig punten scoorden met hun side-out. Daarbij hadden wij juist weinig moeite met hun service en konden we lekker vrijuit aanvallen. De eerste set wonnen we dan ook heel makkelijk. En dan is het uitkijken dat het niet te makkelijk wordt waardoor je zelf niet geconcentreerd genoeg bent. Dat gebeurde heel even in de tweede set. We gingen zelf wat fouten maken, waardoor de druk er wat af ging bij de tegenstander. Gelukkig wisten we elkaar snel weer bij de les te krijgen, waardoor ook de tweede set relatief makkelijk gewonnen werd.
Door de winst moesten we in de tweede ronde tegen een andere winnaar spelen: Fiona van Diepen\Sanne van Werkhoven. De laatste keer dat we tegen hun gespeeld hadden waren we helemaal op en hebben we ons behoorlijk weg laten serveren. Tijd voor een goedmaker dus. De eerste paar punten wilde dat niet echt lukken. Marlies had wat moeite met de pass waardoor we snel op een achterstand kwamen. Maar in de loop van de set kreeg ze de controle weer terug en door de mooie sets van Pia wist ze ook flink punten te scoren. Aan het eind van de set maakten we nog een paar mooie service-series waardoor we nog tot 20-20 gelijk kwamen. Jammer genoeg zetten Fiona en Sanne toen nog even door en sleepten de set binnen. We zaten nu wel lekker in de wedstrijd, dus die tweede set moest voor ons worden. We gingen door met een goede service en nog steeds hadden we goed grip op hun service. Het liep als een tierelier. Alles leek te lukken en de lijnen waren ons goed gezind. We sleepten er dus een welverdiende derde set uit. Daarin hadden we het de eerste paar punten weer even moeilijk en weer keken we tegen een achterstand aan. Het was dus bijten en alles eruit gooien. Dat was bijna genoeg, maar helaas net niet.
Door de tweede wedstrijd te verliezen moesten we een extra wedstrijd spelen om de halve finale te halen. Dat was tegen Leonie Penninga\Iris Dekker, twee voor ons onbekende speelsters. We hadden Leonie wel de week ervoor in de eredivisie zien spelen, dus we gokten in ons spel maar op Iris. En dat werkte. Iris bleek ook nog last van haar rug te hebben (niet echt sociaal om haar uit te zoeken met de service, maar ja, we wilden wel winnen) dus door de ballen vooral te shotten en niet teveel hard aan te vallen konden we veel scoren. De service was goed en we speelden netjes waardoor de eerste set zonder gevaar naar ons toeging. Leonie en Iris hadden alleen blijkbaar net als ons nog geen zin om al klaar te zijn, dus er werd even flink druk met de service gezet. Het kostte ons behoorlijk moeite om de pass goed te krijgen waardoor het scoren een stuk lastiger was. Onze eigen service was ook nog wel goed, maar niet goed genoeg om de series die we tegen kregen goed te maken. Het werd dus weer een derde set. En dat ging weer beter. De pass was netjes, de sets kwamen op de plek waar we ze wilden hebben, de aanval was weer binnen de lijnen en met een goede service erbij zorgde dit voor de winst.
De halve finale was dus bereikt. En daarin speelden we tegen Mered de Vries\Elke Schuil-van Wijnhoven. Een team waar we in Tilburg ook al tegen gespeeld hebben in de eredivisie en waar we toen een set lang goed meededen. Het zou dus super zijn als we een set konden pakken. Dat leek ook mogelijk omdat de tegenstander verrassend genoeg nog behoorlijk wat fouten maakte. Alleen om daar van te profiteren moet je zelf wel goed zijn. En dat waren we jammer genoeg niet. Het was niet dat we heel slecht waren, we kunnen ook niet iets aanwijzen wat er mis ging, het was het gewoon allemaal net niet. Misschien wilden we te graag en teveel, misschien waren we nog wat moe van de twee drie-setters die we al gespeeld hadden, .... Tegen Mered en Elke betekent het in ieder geval gewoon dat je verliest.
Dus door naar de troostfinale. Weer tegen Fiona van Diepen\Sanne van Werkhoven. Zij hadden net de halve finale nipt verloren, en baalden behoorlijk, dus je zou zeggen dat wij dan psychologisch in het voordeel zijn. En we wilden natuurlijk nu ook echt een keer revanche nemen, dus het was tijd voor een winstpartij. Maar als het dan net als in de halve finale allemaal net niet is, dan wordt het lastig. We probeerden elkaar wel op te peppen en te zorgen dat we voor de ballen bleven gaan, maar het mocht niet baten. We waren veel te afwachtend waardoor de tegenstander het spel kon bepalen en we toch wel een beetje zijn weggespeeld. Het was gelukkig niet zo erg als in Hoek van Holland, maar het gaf wel een jammer einde van een goed gespeeld toernooi.
De vierde plek die we hebben gehaald was een mooi en verdiend resultaat. En het was vooral ook leuk om te merken dat we het allebei weer top vonden om met elkaar te spelen en mooie dingen te laten zien.