Wat een luxe, het toernooi was dit keer dichtbij (Bilthoven) en we hoefden pas om half tien aanwezig te zijn. Maar de voorbereiding was toch niet helemaal ideaal. Pia moest zich haasten vanaf de bushalte omdat die toch niet zo dichtbij de velden was, en haar telefoon was ook nog eens in de bus blijven liggen. Maar gelukkig lukte het wel om op tijd in het veld te staan tegen Paulien Moekotte en Annemieke Driessen. We begonnen goed aan de wedstrijd. In eerste instantie werd Marlies opgezocht met de service, en zij stond goed te passen en te scoren, wat ervoor zorgde dat we mee mooi gingen in de stand. Na een tijdje wisselden Paulien en Annemieke van tactiek en gingen Pia opzoeken. En ook zij had een goede pass en scoorde voor ons de nodige punten. Maar helaas kwam er richting het eind van de set een dipje van een punt of 4, en dat konden we niet meer goed maken. Het voelde goed en het voelde zeker alsof we een kans hadden. Dus in de tweede set wilden we er weer vol tegenaan. Helaas begon dat wat minder goed. We kwamen gelijk op een flinke achterstand. Halverwege de set maakte Pia nog wel een mooie serviceserie waardoor we wat terug kwamen. Maar ook nu was er richting het eind weer een dip van een punt of 4 wat het echte verschil maakte en waarmee we de wedstrijd verloren.
Dus op naar de tweede wedstrijd tegen Wendy Boerhave en Dineke van Dijken. Dit beloofde weer een pittige wedstrijd te worden, dus volop er tegenaan. We serveerden goed en ons eigen side-out spel was netjes. We hadden wel wat moeite om de verdediging en blokkering goed te krijgen, dus spraken we af dat we terug gingen naar ons oude systeemą Marlies in de blokkering en Pia in de verdediging in plaats van allebei beide doen. Dat gaf wel wat rust bij ons in het veld. Maar helaas niet genoeg om echt iets te kunnen doen in de eerste set. Op het eind gingen de punten weer te snel en te veel naar de tegenstander. Zoals ons donderdag door Sander Mulder op de training al was gezegd moesten we zuiniger zijn met de kansen die we krijgen. Dus dat was ons plan voor de tweede set, want weer voelde het ergens alsof we iets moois konden doen. Het is een beetje het verhaal van de dag, maar we hadden weer twee dips van een paar punten, en tegen een goede tegenstander maak je dat niet meer goed. Dus wederom een verloren wedstrijd.