Op 4 juni mochten Marlies en ik aantreden in de Eredivisie op een van de beste locaties die er is..de Dam in Amsterdam!! Na het verlies van vorige week in de eerste divisie en in wind en regen was het even gek om opeens een niveau hoger te mogen deelnemen, maar het mooie weer en de geweldige locatie van dit toernooi gaf ons nieuwe energie.
Op 4 juni mochten Marlies en ik aantreden in de Eredivisie op een van de beste locaties die er is ... de Dam in Amsterdam!! Na het verlies van vorige week in de eerste divisie en in wind en regen was het even gek om opeens een niveau hoger te mogen deelnemen, maar het mooie weer en de geweldige locatie van dit toernooi gaf ons nieuwe energie.
We waren pas de 2de ronde aan de beurt en kwamen rond 9.30 u aan op de Dam. Er waren twee velden aangelegd en het geheel zag er professioneel uit. Iets minder goed geregeld waren de topjes die horen bij de Eredivisie, met als gevolg dat we beide de hele dag in een oversized topje hebben gespeeld. Niet erg charmant op de Dam, maar uiteindelijk gaat het niet om de looks maar om het volleybal….toch?!
We startten het toernooi tegen een voor ons bekend team: Charlotte Heida en Nikkie Aarts. We hebben vorige zomer regelmatig tegen elkaar gespeeld en we zijn goed aan elkaar gewaagd. De eerste set begonnen Marlies en ik te voorzichtig en afwachtend. We hadden een hoge foutenlast, waardoor Charlotte en Nikkie niet veel hoefden te doen om de eerste set binnen te halen. Uiteraard was dit even balen, maar al gauw kwamen we tot een nieuwe strategie voor de 2de set. Vooral de woorden van onze trainer Sander Mulder lieten ons inzien wat er beter moest: “Het gaat om de 1ste (pass) en 2de bal (set) ... als jullie dat goed doen kunnen jullie van (bijna) elk team winnen.” De tweede set begon dan ook een stuk beter met netter spel. We hadden beide een goede servicedruk, scoorden mooie punten en wonnen deze set. Deze lijn trokken we door naar de 3de set en zo wonnen we de 1ste wedstrijd.
De 2de wedstrijd was een grote uitdaging tegen het team Nynke de Waard en Esther Hullegie. Beide meiden zijn vaste speelsters in de Eredivisie en hebben er heel wat meer trainingsuurtjes op zitten dan Marlies en ik. Helaas kwamen we de gehele wedstrijd niet in ons spel. We speelden te geforceerd en te voorzichtig waardoor we een hoge foutlast hadden. De wedstrijd ging dan ook gemakkelijk naar Nienke en Esther. Na deze dikke nederlaag beseften we dat we ons teveel door dit team hebben laten imponeren, iets wat geheel niet nodig is en ons spel geen goed doet.
Inmiddels begon de sfeer er echt in te komen op de Dam. Het zonnetje scheen volop en de tribunes zaten vol met enthousiaste supporters. Of dit enthousiasme gold voor het volleybalspel of voor de dames in bikini was niet altijd duidelijk, maar aan de sfeer deed dit niets af.
Toen we de loting voor de 3de wedstrijd hoorden werd voor ons meteen duidelijk dat dit een goede kans was om nog een ronde verder te komen. Onze tegenstanders, Aletta Wilbrink en Nanda Pluijter, zijn goede speelsters, maar zijn niet van het kaliber als de tegenstanders van de wedstrijd daarvoor. De temperatuur liep steeds verder op, de tribunes zaten vol, en de ballenmeisjes kwamen voor het eerst in actie bij onze wedstrijd ... oftewel alle ingrediënten voor een mooie wedstrijd! De eerste set ging redelijk gelijk op met veel lange rally’s. Halverwege de set sloegen Nanda en Aletta echter een gaatje met een paar mooie services op de lijn, en stond het 19-17. Gelukkig hielden Marlies en ik het hoofd koel en pakten we de set met 21-19. Ook de 2de set begon in het voordeel van onze tegenstanders. Wij waren echter vastbesloten om er geen 3de set van te maken aangezien dit erg zwaar zou worden met de hoge temperatuur. Marlies pakte verschillende punten met een sterk blok en de balletjes die Nanda en Aletta er nog wel langs kregen werden goed opgelopen door Pia. Met een stand van 21-20 voor ons serveerde Aletta weer een mooie bal naar de lijn. Marlies kon deze nog net opduiken en scherp op het net leggen voor een tweeslag. En met een harde smash in de hoek van Pia haalden we de set en de wedstrijd binnen!
Met deze winst waren we nog steeds in de race om door te gaan naar de finales op zondag. Het feit dat Pia op die dag niet zou kunnen spelen, deed er niet zo toe want we wisten dat er hierna ook weer een pittige tegenstander op ons wachtte. Na een heerlijke ijskoffie in de schaduw op het terras waren we klaar voor deze wedstrijd tegen Elke Schuil- van Wijnhoven en Charlotte Hermans. Met de 2de wedstrijd van die dag nog in gedachten, namen we ons vooral voor ons eigen spel te spelen en te genieten van elk punt dat we zouden maken. Dit lukte aardig, maar helaas was de foutenlast in de 1ste set toch weer hoog en verloren we deze set kansloos. De 2de set begonnen we erg sterk en ging het even gelijk op. De pass en setjes aan onze kant kwamen beter aan en we scoorden veel met tactische balletjes. Helaas lukte het ons niet om dit niveau een gehele set vast te houden, en dus ging ook de 2de set naar Charlotte en Elke.
Met dit laatste verlies eindigden we het toernooi op de gedeelde 11-12de plek. Een plek waar we super tevreden over zijn en die we hebben gevierd met een goed glas rosé!!